بسم الله الرحمن الرحیم
HeratNews
خراسان - هرات


لا غـالِـبَ إلا الله - فـَحـَسبـُنـا الله وَ نـِعـمَ الـوکـیـل
از سايت افغا

هرات یگانه شهر در افغانستان
صدای مردم
۵ حمل، ۱۳۸۳
هرات در اولین نگاه بیننده را جذب می کند. هرات یگانه شهر در افغانستان است، که بازسازی را در هر وجب خاکش می بینی. بولوارهای پهن نمایانگر دوراندیشی دست اندرکاران بازسازی شهر است، که پیشبینی کرده اند هرات شهر بزرگی خواهد بود. برق بیست و چهارساعته برای اهالی شهر، برنامه های توسعه برق رسانی به نواحی (ولسوالی ها) ولایت هرات، ساختمان جدید دانشگاه و دانشکده های متعدد، پارک ها برای تفریح شهروندان با درازچوکی های زیبا، گل و گلکاری در گوشه و کنار شهر، باغ ملت، که در دامنه تپه سرسبزی قرار دارد، نام های زیبای جاده ها، تالار کنفرانس ها برای ۵ هزار شرکت کننده، کانالیزاسیون و... این ها نعماتی اند، که در کابل با وجود توجه جامعه جهانی، با وجود کمک های چند ملیارد دالری، با وجود متخصصان بیشمار داخلی و خارجی، با وجود حضور "تکنوکرات های" از غرب برگشته و با ادعا، که مدیریت معاصر را بلند اند و... نمی بینی.

هرات از بنیاد در حال بازسازی شدن است. اسماعیل خان والی هرات، که در آنجا او را امیر می نامند، توضیح می دهد: "ما در حال حاضر یک ایستگاه برق (استیشن) به همکاری ترکمنستان و با سرمایگزاری افغانستان ساخته ایم، که ظرفیت آن ۵۰ میگاوات برق است.

ایستگاه برق دیگری با ظرفیت ۱۲۰ میگاوات با ایران قرار داد کرده ایم، که پس از انجام این قرارداد، نه تنها تمام شهر هرات، که نواحی آن نیز برق ۲۴ ساعته خواهند داشت.

یک پارک صنعتی ساخته ایم، که در آن بیش از ۹۰ کارخانه تولیدی درنظر گرفته شده است. در حال حاضر 7 کارخانه فعالیت می کند و این هفت کارخانه برای بیش از دو هزار نفر زمینه کار را ایجاد کرده است.
ما پایه های سمنتی برق را در گذشته از ایران وارد می کردیم. برای ما هم به لحاظ ارزش آن در ایران و هم قیمت تمام شد آنها، وارد کردن گران بود. ما گرفتیم و در خود هرات کارخانه تولید آن را ساختیم، که هم اکنون کار می کند و نه تنها نیازمندی های هرات، بلکه ولایت های همجوار را نیز می تواند کفایت کند. به این ترتیب هم از دو جهت صرفه جویی کرده ایم. هم به این لحاظ که با استفاده از مواد داخلی قیمت تمام شد آن ارزانتر شده و هم برای تعدادی از بیکاران شهر هرات کار ایجاد کرده ایم."

اسماعیل خان در زمینه وجود محدودیت در هرات برای زنان در حالی که با دست به باغ ملت اشاره می کرد، گفت: "وقتی هوا کمی گرمتر شود، مردم، زن و مرد تا نیمه های شب به این باغ و پارکهای دیگر می آیند و میله می کنند." به راستی همین اکنون هم خانواده ها را می توان دید، که به باغ ملت می آیند و نان شب شان را همانجا صرف می کنند.

معاون والی هرات در زمینه محدودیت برای زنان می گوید:" از من نشنوید، خود تان بروید و با زنان اینجا صحبت کنید. به بیمارستان بروید، که آوازه است تعداد کسانی که خودکشی می کنند، خیلی زیاد است. اول که این خودکشی ها ریشه در نابسامانی های خانوادگی دارد. دوم هرات بزرگترین شهر در حوزه جنوب غرب است و از و مردم از ولایات دیگر هم بیماران شان را به اینجا منتقل می کنند. با آنهم در این خود کشی ها هم ما خود را مقصر می دانیم، اما به هر حال این بیشتر وظیفه خانواده هاست، که دختران شان را به جبر وادار به عروسی نکنند."

در کابل خبر خشمگین شدن سفیر انگلیس به خاطر شعار "مرگ بر انگلیس" در مجلس تجلیل از روز خروج قوای اتحاد شوروی چندی پیش خیلی گرم بود. رئیس امور کار و تامینات اجتماعی ولایت هرات، که خود گرداننده همان برنامه بود، گفت: "موضوع از این قرار بود، که سفیر انگلیس پیش از شروع برنامه به امیر صاحب در حضور من گفت، که چون به کابل پرواز دارد، فقط در آغاز محفل شرکت خواهد کرد و بعد برای پرواز به میدان هوایی خواهد رفت. با وجود این که مسأله خشمگین شدن وی گویا به خاطر شعار مرگ بر انگلیس از جانب سفارت انگلیس در کابل تکذیب شد، رسانه های گروهی که آنهمه سر و صدا را راه انداخته بودند، خبر تکذیب مسأله را توسط سفیر انگلیس مسکوت گذاشتند، که این خود بیانگر موضعگیری غیر دوستانه آنها را نسبت به هرات نشان می دهد."

هرات روز به روز تغییر می کند. تغییر به سوی پاکی، رفاه و ترقی. این تغییر هم از جانب مقامات ولایت در هرات پشتیبانی می شود و هم مردم برای دگرگونی سیمای شهرشان سرمایگزاری می کنند. با وجود این، نوعی اختناق، نوعی ترس از مقام های دولتی در شهر هرات محسوس است.

گزارش مبنی بر محدودیت برای زنان دودی است، که از کنده بر می خیزد. در هرات کمتر به رفت و آمد زنان بر می خوری. فروشگاه هایی که لباس زنانه می فروشند، روی ماکت ها را پوشانده اند. یکی از فروشندگان می گوید: " اگر روی این ماکت ها را عریان کنیم، شهرداری دکان های ما را می بندد."

ایام مسافرتم به هرات مصادف به بیست و پنجمین سال تجلیل از قیام خونین و قهرمانانه مردم هرات در برابر رژیم تره کی بود. در این قیام بر اساس آماری که مقامات رسمی هرات امروز به دست می دهند، ۲۵ هزار از شهروندان هرات تیرباران و یا زنده به گور شدند.

گور جمعی قربانیان قیام بر تپه ای مشرف به شهر قرار دارد. هراتی ها می گویند، در دوره اول پیروزی مجاهدان، آبده ای بر این گور جمعی به عنوان یادگاری از دوره ستم و استبداد رژیم تره کی و امین ساخته شده بود، اما طالبان آن را ویران کردند.

در روز تجلیل به گفته مقامات رسمی هرات بیش از ۴۰۰ هزار از باشندگان شهر و نواحی هرات حضور داشتند. مردم توسط موترهای بس و باربری به آن مکان آورده شده بودند. تنوع شعارها، مبنی بر پشتیبانی از خط سیاست والی هرات در هر گوشه و کنار به چشم می خورد. چنین شعارها در گوشه و کنار شهر، دیوارها و دروازه های دکان ها نیز نصب بودند. دکانداری نزدیک قلعه اختیار الدین گفت:" شهرداری دستور داد، که این شعارها را نصب کنیم. در غیر آن دکان ما را می بستند."

یکی از فرهنگیان هرات می گوید:" در هرات یک نشریه آزاد که دیدگاه انتقادی بر اوضاع داشته باشد، موجود نیست. همچنان هیچ رادیوی آزاد وجود ندارد.

فرهنگیان شناخته شده هرات در زندگی فرهنگی رسمی ولایت سهمی ندارند. از آنها کسی به برنامه های فرهنگی دعوت نمی کند. در چنین برنامه هایی فقط آنهایی را می توان دید که موافق میل امیر صاحب شعر می سرایند و یا کار فرهنگی می کنند."

با وجود بازسازی، با وجود همه خوبی هایی که در هرات وجود دارد، این آرزومندی در دل مسافری که از هرات دیدن می کند باقی می ماند، که ای کاش در هرات اختناق نبود و آزادی مردم بیشتر می بود. با این، کسی که از کابل به هرات می رود، به ناگزیر از خود می پرسد، چرا در کابل هیچ کاری نشده؟ چرا در شهرداری کابل و شهرهای دیگر اینهمه فساد و غفلت و بی توجهی بیداد می کند؟ همه دنیا به کابل کمک می کند، پس بازسازی در کابل کجاست؟ چرا کوچه های کابل اینهمه کثیف و خاک آلود و جاده های آن ویران اند؟ ناخودآگاه تلفیقی از بازسازی هرات و نیمه آزادی کابل در ذهنت می سازی، بی آن که پاسخی برای این چراهای فراوان پیدا کنی.

خراسان - هرات

[خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]